حظ بصری : فضای شهری با رنگ٬ بافت ٬ مقیاس و ماهیت ارزشمند می شود و شخصیت و یگانگی می یابد . گوردن کالن( ۱۹۷۱) به ارزش تجربه بصری و انباشتگی تجربه ادراک محیط از راه بینایی پی برد و خواستار اصلاح محیط شهری از طریق انسجام دادن به عناصر چشم انداز و منظر خیابان شد. راهکاری که مورد تحسین هنرمند مدرنیست: نیکلاس پوزنر واقع شد ولی به دلیل تک بعدی بودن و تاکید تنها بر جنبه بصری مقبولیت چندانی نیافت. اما اندیشه کالن مقدمه ی چرخش از دیدگاه های تمامیت خواهانه مدرنیست ها بود که با تاکید بر جنبه عملکردی در طراحی فرم به دنبال سراب "وحدت هنر و تکنولوژی" بودند.
عکس بالا از یک خیابان مسکونی قدیمی در لندن (بشت دانشگاه کالج لندن و نزدیکی ایستگاه یوستون) که نمونه یک فضای شهری موفق را نشان می دهد. شکل گیری این فضا بصورت ارگانیک بوده و عناصری مانند مبلمان شهری و علائم ترافیکی بعدا به آن اضافه شده اند. وضوح و خوانایی ٬تقارن و تباین در رنگ ٬ نما و جداره ها ٬ الحاقی ها ٬ارتفاع بناها ٬ بنجره ها ٬رعایت مقیاس انسانی ٬ چیدمان موفق مبلمان با زمینه ٬ بیوستگی با ساختمانهای مجاور ٬تلفیق عمودی و افقی کاربری ها ٬ ذخیره انرژی ٬ فضای سبز در کنار هم فضای مطبوعی برای حرکت در امتداد خیابان و تماس فعالانه با محیط ایجاد می کنند.
منبع:از شار تا شهر